DİKKATSİZLİK 

        Şimdi size tatildeyken başımdan geçen kötü bir olayı anlatacağım.Bulunduğumuz yerde sinekler için ilaçlama makinası vardı.İlaçlama yapan amca tam bizim evin önünü ilaçlarken,ben de tam eve girmek üzereydim.Amcanın elindeki makine yanlışlıkla benim koluma değdi ve yaktı.Canım çok yandı.En kötüsü de birkaç gün denize girememiştim.

       Bu olayla da dikkatsizliğin ne kadar kötü bir şey olduğunu anladım.

                                  Tarık Akçay

                                  1/C    141

 7)EN ÇOK YAPMAK İSTEDİĞİNİZ ŞEY NEDİR?

 7)EN ÇOK YAPMAK İSTEDİĞİNİZ ŞEY NEDİR?

Uyumak,yumurta yemek,Es Parka gitmek.(AHMET)

Öğretmenimle çalışmak,çok çalışkan olmak.(ALEYNA)

Kitap okumak,babamla vakit geçirmek.(TOLGA)

Tatile gitmek,yeni bir oyuncak filesi almak,okulda daha çok rol almak.(TARIK)

Tatile,luna parka,hayvanat bahçesine gitmek.(CEREN)

Lunaparka,tatile gitmek,uçan balona binmek.(DİLAY)

Bilgisayar ve dolap almak,uçan balona binmek.(AYŞENUR)

Öğretmenimle pikniğe gitmek,ağaç dikmek,tatile gitmek.(EMRE)

Annem ve babamla pikniğe gitmek,okulda daha çok kalmak.(EREN)

Bilgisayar ve harita almak.(İBRAHİM)

Öğretmenimle test yapmak,karton almak,resim yapmak.(ERDEM)

Öğretmenimle pikniğe gitmek,kalem kutusu almak,uçan balona binmek.(DAMLA)

Tatile çıkmak,annem ve babamla dondurma yemek.(EFE)

  ASLAN İLE FARE

Yoksul fare koca ormanda hep korku içinde yaşarmış. Tilkiden korkar, kurttan ödü kopar, en çok da yaban kedisini görünce dehşete düşermiş. Bırakın bu yabani hayvanları, çevresinde bir dal çıtırdasa yüreği ağzına gelir, korkudan bayılacak gibi olurmuş.

Fare artık bu korkuya dayanamayacağını anlayınca ormanın kralı aslana gitmiş:

"Haşmetmeap" demiş, sizden haddim olmayarak küçük bir ricam olacak. Şu ormandaki bütün hayvanlararasında en zavallısı benim. N ekadar kötü bir kaderim var! bütün ömrüm titremekle geçiyor. Bir yaprak düşse dizlerimin bağı çözülüyor. Bu korkuya artık dayanabilmem imkansız.

Sen bu koca ormanın kralısın. Senin kükremen bile hrekesi dehşete düşürmeye yetiyor. Beni koruman altına alabilirsin. Bu kadar geniş mağarada yaşıyorsun. Beni de buraya kabul et lütfen. Sana hiç bir rakatsızlık vermem. Ayaklarının altında dolaşmam, sesimi bile çıkarmam. Bir köşede otururum. Varlığımla yokluğumu anlamazsın bile."

Aslan tüm bu anlatılanları sesini çıkarmadan dinliyormuş. Farecik aslanın bu tumunu kendisi için olumlu görmüş. Ormanların kralı ricasını kabul edecek sanmış. Biraz daha ısrar ederse bu iş olacak diye düşünmüş:

"Ben sizin bu iyiliğinize layık olamadığımı biliyorum, ama kim bilir, ne kadar işe yaramaz gibi görünsem de, belki bir gün bir işinize yararım. Size olan borcumu ödeyebileceğim bir fırsat çıkar bir gün."

Aslan çok sinirlenmiş. Öfkeden gözleri çakmak çakmak olmuş:
"Bak sen terbiyesize!" diye kükremiş. "Sen kendini ne sanıyorsun. Ben gibi koca bir kral senin gibi bir bücüre mi muhtaç olacak! Senin gibi bir böcek hayatta bana ne fayda getirir! Defol başımdan. Seni bir pençe darbesiyle duvara yapıştırmadığım için de hayatın boyunca bana dua et!"

Farecik öyle korkmuş ki, o korkuyla bütün ormanı bir nefeste koşup başka bölgelere taşınmış. Bir deliğe girip oradan uzun bir süre çıkmamış.

Aslan ise bir süre daha farenin kendini bilmezliğine sinirlenmiş, sağa sola sataşmış. Ama nihayet sakinleşmiş. Karnının acıktığını hissedip ava çıkmış. Fakat yolunun üzerinde üstü örtülmüş bir tuzak varmış. Çukuru fark etmediğinden içine düşüvermiş. Ama kral aslan bu,öyle çukurlaradüşüp kalır mı? Bu nedenle de korkmamış. Yukarıya hamle yapıp atlamaya hazırlanırkeni çukurun içinde bulunan ağın bütün vücudunu kapladığını hğisstemiş. Bir kez daha hamle yapmış , ama nafile! Ağ inceymiş, fakat çok sık dokunduğundan aslanın bile koparamayacağı kadar sağlammış. Bütün gün kendini kurtarmak için çalışan aslan akşama doğru buradan çıkamayacağını anlamış.

"Ah benim aptal ve gururlu kafam" diye düşünmüş. "Eğer bu sabah o fareyi kendime küstürmeseydim, o keskin dişleriyle bu ağı keser, beni ölümden kurtarırdı! Oysa şimdi burada öleceğim ve bunun nedeni de benim! Başkalarını küçümsemeseydim, herkesin kendince bir işe yarayabileceğini kavrasaydım yaşıyor olacaktım!"